Misschien herken je het gevoel dat je dag al vol zit voordat hij goed en wel begonnen is.

Je staat op en je hoofd begint meteen: wat moet er vandaag gebeuren, wat mag je niet vergeten en voor wie moet je er zijn? Je werkt, zorgt, regelt, plant en schakelt. Tussendoor probeer je ook tijd te maken voor de mensen van wie je houdt en voor de dingen die je belangrijk vindt.

En meestal lukt dat ook.

Je bent het gewend om altijd maar door te gaan. Als er iets bij komt, pas je je aan. Als het druk wordt, zet je nog een tandje bij.

Tot je merkt dat je steeds minder vaak stilstaat bij de vraag:
Hoe gaat het eigenlijk met míj?

Ik herken dat.

Ook ik heb lange tijd gedacht dat doorgaan gewoon bij het leven hoorde. Dat ik het allemaal wel kon combineren. Ik wilde alle ballen hoog houden, het "perfect" doen, er zijn voor anderen en ondertussen ook gewoon genieten van het leven.

Maar ergens merkte ik dat mijn hoofd steeds voller werd en dat ik mezelf steeds minder goed hoorde.

Niet ineens. Niet met één groot moment.

Meer als een langzaam groeiend besef:
Er mag iets veranderen. Maar wat? En hoe?

Door mijn eigen zoektocht ben ik anders gaan kijken naar rust, ontspanning en naar de signalen van mijn lichaam. Ik ontdekte hoe gemakkelijk je jezelf kunt verliezen wanneer je vooral bezig bent met alles wat er van je gevraagd wordt.

En hoe waardevol het is om soms even niets te hoeven.

Dat is de plek die ik met BewustZijn wil creëren: Een plek waar jij even uit de drukte mag stappen. Waar je niet hoeft te presteren, niets hoeft op te lossen en even niet voor een ander hoeft te zorgen. Waar het alleen om jou draait.

Je hoeft niet uit balans te zijn om hier welkom te zijn. Misschien ben je gewoon toe aan een moment waarop er even niets van je wordt gevraagd.

Een moment om te vertragen.
De aandacht die normaal zo gemakkelijk naar buiten gaat, weer even naar jezelf te brengen. Te voelen hoe het met je is. Waar spanning zit. Waar ruimte ontstaat.

Zonder oordeel en zonder je te vertellen hoe het moet.

Ik ben er.
Met aandacht.
En met ruimte voor jou.

Want misschien is dat soms alles wat je nodig hebt.

Liefs,
Elaine